goudjakhals

Goudjakhals_shutterstock_220909501_Vladimir_Kogan_Michael

goudjakhals (foto: Shutterstock)

De goudjakhals (Canis aureus) is een hondachtige uit het geslacht Canis. De Euraziatische goudjakhals en de Afrikaanse ‘gouden wolf’ (Canis anthus) werden tot 2015 als een soort beschouwd. Genetische studie (Koepfli et al.) toonde echter aan dat het om twee ver verwante soorten gaat.
Het natuurlijke verspreidingsgebied van de Euraziatische goudjakhals breidt zich, sinds de jaren ’80 van de vorige eeuw, vanuit de Balkan uit naar nieuwe gebieden. Waarom is niet duidelijk, maar aangenomen wordt dat wettelijke bescherming, veranderingen van landgebruik (Šálek et al., 2014) en klimaatverandering (Arnold et al., 2012) hier een rol in spelen.

Waarnemingen
De eerste waarneming van een goudjakhals in Nederland is een registratie met een wildcamera op 19 februari 2016. Totaal onverwacht kwam daar ineens een goudjakhals in beeld.

Herkenning
De goudjakhals lijkt op een kleine wolf, met kortere staart (reikt tot de hak), kleinere kop, spitsere snuit en relatief grotere oren. De vacht is rossig tot beige-bruin op de flanken met grijzige rug die doorloopt tot op de zijkant. Het bruine gezichtsmasker wordt gekenmerkt door een duidelijke witte tekening rond de mond en de nek. De pootafdruk van de goudjakhals lijkt op die van een grote vos. maar met een herkenbaar verschil: de twee middelste tenen hebben de vorm van een U omdat de voetkussentjes aan de basis met elkaar vergroeid zijn.

Leefgebied en leefwijze
De goudjakhals kan leven in uiteenlopende biotopen, van halfwoestijn tot moeras. Het is net als de vos een alleseter. Hij jaagt op kleinere prooien, vooral knaagdieren, amfibieën en vogels, maar eet ook aas, afval en fruit.

Geen exoot
De term ‘exoot’ of ‘uitheemse soort’ is alleen van toepassing op soorten die door de mens buiten hun normale verspreidingsgebied gebracht zijn. In het geval van de goudjakhals is daar geen sprake van. De goudjakhalzen zijn hun areaal aan het uitbreiden of verleggen. Omdat de goudjakhals zijn nieuwe leefgebieden zelfstandig bereikt, geniet de soort bescherming onder de Europese Habitatrichtlijn. De goudjakhals staat vermeld op Bijlage V van deze richtlijn. Concreet betekent dit dat bejaging van goudjakhalzen wel mag worden toegestaan, maar op voorwaarde dat die bejaging niet in de weg staat aan het behouden of bereiken van een gunstige staat van instandhouding. Bovendien zijn EU-lidstaten verplicht de jakhalspopulatie(s) op hun grondgebied systematisch te monitoren (Trouwborst 2015).

Dit bericht is ook geplaatst op de website van IVN Oisterwijk: Zoogdier van de maand juni/juli 2019

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s